Met Fiep op de Fiets: uitvouwbaar kartonboek voor peuters
Fiep draagt een rood jasje en fietst door het bos, langs bomen en dieren, naar de winkels in de stad. Zo loopt het versje dat het boek opent, en het zegt meteen hoe alles is opgezet: een rijmpje, een pad en een paar dingen om onderweg te zien.
De illustraties volgen de stijl van Fiep Westendorp, de Nederlandse tekenares van de plaatjes bij Jip en Janneke. Zonder die naam is het een aardig fietsboekje. Met die naam is het een boek dat veel Nederlandse grootouders meteen herkennen, en dat verklaart waarom een titel als deze vaak als cadeau wordt gekozen.
Een boek dat je uitvouwt
Het is een kartonboek van 14 pagina’s, in het Nederlands. Karton is stug en dik, dus het past bij handen die nog alles vastpakken en omslaan. Het opvallende aan het formaat is dat je het kunt openklappen als een harmonica en overeind zetten, zodat het een kleine tentoonstelling op de kast of de vloer wordt. Het is bedoeld om naar te kijken en mee te spelen.
| Eigenschap | Waarde |
|---|---|
| Soort | kartonboek |
| Pagina’s | 14 |
| Taal | Nederlands |
Onderweg komt Fiep langs de dierentuin en het circus, en ze vindt een heel lief hondje. Dat zijn de dingen waar het boek om draait. Er zit geen verhaal in met een spannende knoop, het is een tocht die je met een kind kunt nalopen. Je wijst, je benoemt, je bladert terug.
Voorlezen
Het rijmpje maakt het voorlezen makkelijk. De regels hebben een vast ritme, en een kind dat het versje een paar keer heeft gehoord, wacht al op het woord dat erna komt. Dat is een kleine winst voor een boek van 14 pagina’s: het wordt niet snel uitgelezen, want juist de herhaling is de bedoeling.
Fiep Westendorp tekende bovendien voor veel meer dan Jip en Janneke. Ook de plaatjes bij Pluk van de Petteflet komen van haar hand, en wie dat boek kent, herkent de manier waarop ze dieren en kleine figuren tekent. Voor een gever die zelf met haar boeken is opgegroeid, is dat vaak de reden om dit kartonboek te kiezen.
Voor wie het past
Het past bij de eerste jaren van een kind, als fietsen nog iets is wat mama of papa doet. Het kind kijkt naar de fiets, zit achterop of voorin een zitje, duwt een loopfiets door de gang. Een boek met een fietsende hoofdpersoon maakt van die dagelijkse dingen iets vertrouwds, nog voor het kind zelf kan trappen.
Dat is ook het oordeel: voor peuters en kleuters die voorgelezen worden is het een goede keuze, voor een kind dat al zelf leest is het te klein. Wie dan toch een fietsboek wil geven, kijkt bij de boeken over fietsen naar iets met meer tekst, bijvoorbeeld Fiets! van Alison Farrell of Fietsgek van Peter de Lange.
Wie een boek voor de ouder zelf zoekt, komt eerder uit bij Building the Cycling City, dat over fietsen in steden gaat en volwassenen aanspreekt. Dat is een andere categorie, maar het laat zien hoe breed het aanbod fietsboeken is.
Combineren en geven
Een kartonboek is geen cadeau waar je lang bij stilstaat bij het uitpakken, en dat hoeft ook niet. Bij een kraambezoek, een eerste verjaardag of Sinterklaas past het in een kleine verpakking. Wie er meer van wil maken, legt er iets voor de ouder bij uit de accessoires voor de fiets, zodat er voor twee mensen iets in zit.
Een kleine kanttekening over de toon: Fiep Westendorp staat voor warm en rond, zonder harde lijnen. Dat komt ook terug in het boek zelf: een vrolijk verhaal met een lief hondje. Wie een strak, modern prentenboek zoekt, moet iets anders nemen. Wie een vertrouwde, zachte sfeer wil, zit hier goed.
Voor de gever is er nog een praktisch punt. De pagina’s zijn van dik karton, maar een harmonica die je steeds opnieuw uitvouwt, krijgt in de loop van een jaar kreukels in de vouw. Dat hoort erbij en zegt niets over de kwaliteit. Een boek dat gebruikt wordt, ziet er gebruikt uit.
Nog één ding om op te letten: het is een kartonboek, geen stoffen of badboekje. Het is dus niet bedoeld voor in bad of in de buggy aan de regen. Een kind dat het boek mee naar buiten neemt, doet er goed aan het droog te houden, want vochtig karton in de vouw trekt krom en laat los.